Рубрика: Գրականություն

Հանս Քրիստիան Անդերսեն

H.C.Andersen

 

Դանիացի հեքիաթագիր (1805-1875թթ.)

 

 

 

Անագե տոկուն զինվորիկը

Վերլուծությու…

Իմ կարծիքով այս պատմվածքում ասելիքն այն էր, որ սերն անմար է, այն երբեք չի կորչում, չի հալվում և չի մահանում: Ինձ թվում է, որ այս աշխարհում ամենաուժեղ զգացմունք դա սերն է, սերը երբեք չի մարի, եթե իհարկե այն իրական է, ամուր և անկեղծ, եթե հանկարծ անգամ մի փոքր թուլանա, դառնա սուտ և կորչի դա այլևս չի կորչի ամենաուժեղ զգացմուն դա կլինի ձևական, ցուցադրական սեր ինչը, որ պարուհունն էր նրա սերը իրական չեր, ուժեղ չեր և կեղծ էր, այդ պատճառով, երբ նա վառվեց պրցավ նրանից մնաց միայն մետաղե վարդակապ, ինչը խորհրդանշում էր ձևականություն, իսկ երբ զինվորիկը հալվեց նրանից մնաց մի փոքրիկ անագե սրտիկ ինչը խորհրդանշում էր իր անկեղծ, մեծ և մաքուր սիրո մասին, նրա սերը սուտ չեր այլ լիովի մաքուր և անկեծ:

Թիթեռնիկը

Իմ կարծիքով այս հեքիաթը նրա մասին, որ երբ մարդու հետ շփվում ես, ուզում ես քեզ ընկեր գտնել պետք է, ոչ թե նրա թերությունները գտնել, այլ գտնել նրա առավելությունները, պայծառ կողմերը և այդ ժամանակ դու նրան կտեսնես այլ տեսանկյունից: Մենք բլորս էլ թերություններ ունենք և, եթե ընկնեք թերությունների հետևից ապա մենք երբեք չեն կարող մեզ ընկեր գտնել, այդ պատճառով պետք է նայել մարդուն պայծառ տեսանկյունից:

Հովվուհին և ծխնելույզ մաքրողը

Իմ կարծիքով այս հեքիաթը նրա մասին էր, որ պետք չէ երբեք ստիպված սիրել ինչ-որ մեկն, պետք է սիրել նրան ում դու ես իրում և դա է իրական սրը, այլ ոչ թե ստիպված սեր: Այս հեքիաթի աղջիը շատ վախկոտ էր, նա վեխեցավ գնալ երկնք իր ընկերոջ հետ, նա ասում էր, որ ամեն տեղ կգնա նրա հետ, բայց նա վախեցավ և գնաց հետ: Վախը ամենավտանգավոր զգացմունքն է և վախի պատճառով շատ բաներ տուժում են, և քեզ շատ բաներից հետ են պահում: