Рубрика: Գրականություն

Ժամանակակից գրականություն…

Հիսուսի կատուն. Գրիգ

Պատմվածքը ինձ շատ է դուր գալիս, պատմվածքի մեջ շատ ասելիք կա և այդ ասելիքը շատ անհրաժեշտ են քանի դեռ կան մարդկային հարաբերությունները։ Այս պատմությունը մի տղային մասին էր ում անունը Նարեկ  էր, և նա գնել էր մի կատու, ով կարծում էր, որ իր կատուն տարբերվում է մյուսներից, իր կատուն Հիսուսի կատուն է և կարողանում է ջրի վրա քայլել։ Այդ տղան նաև նյարդային խնդիրներ ուներ և ամեն անգամ իր մայրը խնդրում էր, որ նրա վրա ճծիծաղեն, այլ ուղղակի ուշադրություն չդարձնեն, որ չսրվի այդ ամենը։ Բայց մի օր այնպես ստացվեց, որ իր դասընկերները ստիպեցին իրեն, որպեսզի կատվին գետը նետի, որպեսզի ապացուցի, որ իր կատուն կարող է քայլել ջրի վրա։ Նա գցել և քարացած կանգնել, նա սպասում էր, որ մի հրաշք կլինի և իր կատուն կքայլի, բայց գետը շատ արագ էր հոսում և տարավ իր կատվին, և Նարեկը վազեց իր կատվի հետևից և այլևս ոչ-ոք չտեսավ իրեն։ Մեծ տարիքում մի անգամ հանդիպեց Նարեկին և շատ ուրախ էր, որ Նարեկը ողջ է և ներել է իրանց, այլ ոչ թե ընկել դեպրեսիայի և հոգեկան շեղումների մեջ։ Նա մոտեցավ միայն մի բան ասեց, «Շնորհակալություն», այս խոսը իր խիղճն էր ամբողջ, որ տարիներ շարունակ տանջում էր իրեն և իր հետ ման գալիս։ Դեպքեր կան, որոնք սպի են թողնում մարդկանց սրտում և անընդմեջ տանջում, բայց ես կարծում եմ ճշմարիտ ներումը փախադարձ է։

Рубрика: Գրականություն

«Կարդում ենք». նախագիծ

Արա Ալոյան

Կարդացել եմ Արա Ալոյանի բանաստեղծությունները և նա իր բանաստեղծությունները մեկնում էր միշտ ինչ-որ մեկին։ Նա գորում է ավելի շատ սիրո մասին, բայց տարբերվում է մեր հին բանաստեղծներից նրանով, որ նա ավելի նորովի և ժամանակակից է մոտենում։ Նա խոսում էր նրա մասին, որ կարծես իրեն մեկը լքել է, կամ թաքցերել է սերը և այժմ նա ցանկանում էր գտնել այն և հասկանալ, թե ինչու է կորցրել։ Իմաստը հասկանալը այդքա դժվար չէր։ Կան բանաստեղծներ, ովքեր գրում են կարճ, բայց իմաստը այնքան խորն է թացրած, որ դժվարանում ես գտնել, բայց այս հեղինակը գրում է ոչ շատ երկար և ոչ շատ կարճ, բայց իմաստը և իր ասելիքը հասանելի է և այդքան էլ դժվար չէ կռահել։

Նարինե Աբգարյան 

Ես ընթերցել եմ Նարինե Աբգարյանի «Անթառամները» ։ Պատմվածքը իմ կարծիքով մի փոքր շփոթեցնող էր, բայց մեկ է գրված էր գեղեցիկ և հուզիչ և գլխավոր իմաստը դժվարությամբ եմ գտել, այն էլ դեռ մտածում եմ արդյուք ճիշտ եմ հասկացել։ Իմ կարծիքով այս պատմվածքը մարդկային հոգու խորը զգացումների մասին էր։ Այս պատմվածքում մի նանի կար, ով ծեր էր, բայց ուներ մեծ երևակայութուն, չնայած ես դա այդպես չէի անվանի, ավելի շատ նա հիշում էր միայն այն պահերը, որոնք նա իրոք ապրել է և այդ պատճառով իր մեծ երեխաները իր համար դեռ 8, 5, 13 տարեկան են, բայց իր թոռանը, ում անունը Անթառամ էր միշտ 30 տարեկան է պատկերացրել, որովհետև նա միշտ աշխատում էր։ Անթառամը գորգ էր գործում, բայց նրա գորգերը տարբերվում էին, նա հասցրել էր գործել ընդամենը 4 գործ, բայց ամեն մեկը միակն էր իր տեսակի մեջ և բոլոր գորգերն ունեին իմաստ, որոնք թաքնված էին գորգի գույների, որակ և թափած ջանքի  մեջ։ Բայց հետո Անթառամը կորում է անհետ, բայց իր գորգերի մեջ դեռ թաքնված էին իր սերը և ջերմությունը։

Рубрика: Գրականություն

Ինչպես ապրել կորոնավիրուսի հետ միասին, եթե դա մեր իրականության մի մասն է…

Արդեն մոտավոր մեկ ամսից ավել է մենք տանն ենք, քանի որ գրեթե ամբողջ աշխարհում տիրում է արտակարգ դրություն, և մենք պարտավոր ենք մնալ տանը և ինքնամեկուսանալ։ Մեր իրականության մեջ մենք պետք է ավելացնենք մի փուլ, որի մեջ մենք հիմա գտնվում ենք։ Պետք չէ օրը անցկացնել անիմաստ, ուղղակի նրա համար, որ ժամանակը գլորվի և գա հաջորդ օրը, հուսալով որ մնաց մեկ շաբաթ, հետո նորից մեկ շաբաթ և այդպես շարունակ, որովհետև վերջում կզգաք, որ ունեցել եք շատ երկար ժամանակ և անիմաստ եք անցկացրել այդ ժամանակը։ Անիմաստ ժամանակը գլորելու փոխարեն կարելի է անել այն ամենը ինչը միշտ ցանկացել եք, բայց զբաղված լինելու պատճառով չեք կարողացել անել։ Կարող եք գտնել ձեզ համար որևէ նոր նախասիրություն, սկսեք սպորտով զբաղվել, ինքնակրթությամբ զբաղվեք և կատարել այն ամենը ինչը միշտ ցանկացել եք։ Այդ ամենին համատեղ մեկ է պակասում է ֆիզիկական շփումը, որը կարելի է փոխարինել օնլայն շփման հարթակում, մեր օրերում տեխնիկան այնքան է զարգացել, որ կարելի է տանը մնալով զգալ ինչպես դրսում, չնայած օնլայնը չի կարող փոխարինել լիովին ֆիզիկապես շփմանը, բայց այսօրվա դրությամբ դա ամենալավ փոխարինող միջոցն է: Թվում է, թե կորոնավիրուսը կանգնեցրել է մեր կյանքը և այդ վիրուսի պատճառով կյանքը վերջացել է, բայց ինձ թվում է կորոնավիրուսը նրա համար է եղել, որ մենք սկսենք ավելի շատ շփվել մեր մտերիմների հետ, սկսենք ինքնուրույն կրթվել, մեզ փորձել տարբեր ոլորտներում և թարմացնել կյանքը։ Մեր կյանքը բաժանվել է 3 մասի մինչ կորոնավիրուսը, կորոնավիրուսի ժամանակ և կորոնավիրուսից հետո։ Մինչ կորոնավիրուսը մենք ապրում էինք մեր սովորական կյանքով, դուրս զբոսնելու կարող էին գնալ կրկին հազվադեպ, որովհետև ժամանակը չէր հերիքում, իսկ հիմա մենք երազում ենք տանից դուրս գալ և երանի ենք տալիս այն օրերին, իսկ թե ինչ կլինի կորոնավիրուսից հետո չեմ կարող պատկերացնել, երևի թե բոլորս դուրս կգանք և ամբողջ քաղաքը կլցվի մարդկանցով։ Իմ կարծիքով պետք չէ շատ ծանր տանել տանը մնալը, այլ պետք է այն ուղղակի ընդունել որպես մեր իրականության մի մաս։

Рубрика: Գրականություն

Սփյուռքահայ գրականություն

Պոեզիա

  • Հերթով կարդա հեղինակներից յուրաքանչյուրի ստեղծագործությունները։ Ամեն հեղինակի կարդալուց հետո գրառում արա նրա և նրա ստեղծագործությունների մասին։ Ամենահետաքրքիր տողերը՝ ասույթները հավաքիր քո բլոգում։ Գրառում անելիս այդ ասույթներն օգտագործիր որպես հիմնավորում քո ասածնեի։

Զահրատ

Լսել էի Զահրատի մասին, սակայն չէի կարդացել նրա ստեղծագործություններից, կամ էլ վաղուց էի կարդացել: Նրա բանաստեղծություններն համեմատած մյուսների շատ կարճ են, բայց շատ իմաստային և գեղեցիկ: Նրա գրածների մեծամասնությունը մարդկային կյանքի մասին է, թե ինչպես է կյանքը կառուցված և կյանքը իմաստը: Օրինակ ինձ իր ստեղծագործություններից դուր է եկել այս հատվածը`

Ու քանի որ բոլորս ալ նոյն
թափով կը հրենք անոնք որ կ’իյնան վար

Իմ կարծիքով այս հատվածում ուզում էր ասել, որ բոլորս էլ անում են նույն բանը, որովհետև մենք վախենում ենք տարբերվել և կրկնում ենք մյուսների արածը: Իմ կարծիքով պետք է լինել տարբերվող և պետք է գտնես, թե ինչպիսին ես իրականում դու, որովհետև եթե բոլորս լինենք նույնը, ապա`

Ո՞վ պիտի հարցնէ մեզի այս գիշեր
ո՞ւր եւ ի՞նչու:

 

Մկրտիչ Հաճեան

Մկրտիչ Հաճեանի բանաստեղծությունները սովորեցնում է մարդուն սիրել, սիրվել և սերը գնահատել, որովհետև նա համարում էր, որ սերը կարող է հաղթել ամեն ինչին:  Ես այդ ամենը հասկացա նրա այս բանաստեղծությունով`

Եթե փարավոնները
անմահությունը փորձեցին կերտել քարով
Եթե միամիտ քրիստոնյաները
կյանքը խաչեցին մահը գրավելու համար
Գոնե սիրահարները
գիտցան ապրիլ սիրելով

Իմ կարծիքով նա իրավացի է, եթե գոնե մեկը սիրի, կյանքը գոնե որոշ չափով կդառնա լավը և կունենա իմաստ: Ինձ ամենաշատը իր ստեղծագործություններից ինձ դուր է եկել այս հատվածը`

Ու երբ կը փափագինք
վերափորձել անցյալի մեր երջանկությունը
պետք է գաղտագողի գնենք երազը
վճարելով մաս մը մեր կյանքեն

Իմ կարծիքով նա ճիշտ է ասում, որովհետև երբ մենք կոնկրետ երազնքներ ենք ունենում  և դրանք իրականացնում ենք, այլևս չի մնում ոչ մի բան երազել, մնում է ուղղակի մնացած կյանքը ապրել անիմաստ: Այդ ժամանակ իհարկե ուրախ ես լինում, որ հասել ես քո երազանքներին, բայց մի պահ տխրում էր և ցանկանում ես, որ գան այն պահերը, երբ դեռ երազում էիր այդ ամենի մասին և առաջին քայլերն էիր անում դրանց հասնելու համար: Բայց մի փոքր համամիտ չեմ, որովհետև միայն բանաստեղծներն չեն, որ շարունակում են երազել, որովհետև ես վստահ եմ, որ կան մարդիկ, ովքեր միշտ և անխտիր շարունակում են երազել:

 

Մուշեղ Իշխան

Մուշեղ Իշխանը գրել է շատ խորիմաստ և գեղեցիկ բանաստեղծություններ: Նա իր բանաստեղծություններում խոսում էր մարդկային կյանիք և ապագայի մասին: Իր ստեղծագործություններից ինձ դուր է եկել այս հատվածը`

Ես գուցէ իյնամ երազի ճամբան,
Ինձ համար ուշ է.
Բայց դուն կը տեսնես պայծառ ապագան,
Որ այսօր յուշ է…

Ես մի փոքր համաձայն չեմ նրա հետ նրանում, որ երբեք ուշ չէ իմ կարծիքով, եթե դու որոշել ես, որ պետք է անես մի բան, ապա պետք է գործել, այլ ոչ թե ասել արդեն ուշ է, որովհետև դա այսօրվա համար է ուշ, իսկ վաղը արդեն լրիվ նոր օր է և կարող ես հասցնել անել ամեն բան: Բայց երկրորդ հատվածում նա ասում է, որ պայծառ ապագան երևում է և այսօրվա համար այն հուշ է: Իրոք այդպես է: Մեր ապագան, որը սպասում է մեզ, և մենք ունենք շատ ու շատ պլաններ այսօրվա համար արդեն հուշ է, իսկ վաղվա համար իսկական գործելու ժամանակն է:

 

Ալիսիա Կիրակոսյան

Ալիսիա Կիրակոսյանը գրում էր սիրո մասին, բայց իր սերը կարծես անպատասխան էր, կամ ուղղակի սիրո զգացումը կորցրած: Նրա բանաստեղծություններում երևում է այն, որ նա չի գրել ուղղակի, որպեսզի լինի գեղեցիկ, կամ մյուսներին դուր գա, ասեմ ավելին ինձ թվում է` նրա համար մեկ է, թե մյուսները ինչ կմտածեն, նա գրել է ուղղակի այն ինչ թելադրել է իրեն իր սիրտը: Իր ստեղծագործություններից ինձ ամենից շատ դուր եկավ այս հատվածը`

Հասկանում եմ այսօր,
Որ շրջագիծը մեծ
Կսեղմվի հանկարծ,
Ու հղության պես
Կվերածվի կետի,
Եվ այնտեղ ծնունդ կառնեն ատոմները:
Այդ խելահեղ խղճի ընդերքի մեջ
Սերը կցանկանա փոխվել կյանքի…

Մի փոքր խճճված է այստեղ, բայց չգիտեմ ինչու ինձ մի տող հասկացրեց, որ այս հատվածում սերը փոխվել է կյանքի: Հետաքրքիր տող է ինձ թվում է: Ուզում է ասել, որ եթե չկա սեր պետք չէ հուսահատվել, որովհետև կա կյանք, իսկ կյանքը երբեք չի կորում: Չնայած սերը նույնպես, սերը ուղղակի թաքնվում է և սպասում է իր հերթին: Իսկ ինձ միշտ հետաքրքրել է սերը լինելու ժամանակ կոչվում է սեր, իսկ երբ սերը թաքնվում է և սպասում է իր մյուս հերթին լինում է կյանք, իսկ եթե լինում է և’ սեր, և’ կյանք ապա այդ դեպքում ինչ է լինում: Երևի թե լինում է հենց մարդը, որովհետև այդ երկու բաներն են, որ մարդուն դարձնում ամբողջովին, իսկ եթե չի լինում դրանցից մեկը ապա մարդը կիսատ է, իսկ եթե չի լինում դրանիցի ոչ մեկը ապա մարդ չկա:

 

Վահան Թեքեյան

Վահան Թեքերյանի բանաստեղծությունները սիրո, մանկության, բնության և մարդկանց մասին են: Իր բանաստեղծությունները կարծես նրա անձնական օրագիրը լինեն, կարծես թե նրա հետ ինչ տեղի է ունեցել նա գրի է առել բանաստեղծության տեսքով և ցուցադրել մեզ: Իր ստեղծագործություններից ինձ ամենից շատ դուր եկավ այս հատվածը`

Իմ գյուղը, տեր, արդյոք, ինչ զով զեփյուռներ,
Հով արևներ, ծով ստվերներ կտեղա
Այնտեղ թողած, այնտեղ թաղվա՜ծ սրտիս վրա։

Այս հատվածում ես ինձ նույնպես պատկերացրի իր նկարագրած գյուղում, ուր փչում էր զով զեփյուռը, հով արևներ և ցանկանում ես, որ պատկերացրածդ իրականանա: Նա շատ էր սիրում իր գյուղ, որովհետև շատ բաներ էին իրեն կապում գյուղի հետ, և իր գյուղը երբեք դուրս չի գա իր սրտից, որովհետև իր գյուղը իր սրտում արդեն երկար արմատներ է տվել և ուժեղ խրվել է մեջ կարծես մի մեծ ծառ և որքան էլ փորձեն կոտրել այդ ծառը, մեկ է մի հուշ կմնա այդ երկար արմատներից, որոնք խրված են իր սրտում:

 

Շառլ Ազնավուր

Շառլ Ազնավուրի բանաստեղծությունները գրված են սիրո մասին, հայրենիքի և հենց իր մասին: Նրա բանաստեղծությունները երկար են, բայց դյուրընթեռնելի:  Նրա ստեղծագործությունները շատ հետաքրքիր են և կարդացվում են արագ, որովհետև նա գրել է ամեն բանը նկարագրելով և բացատրելով, ինչը ավելի մեծ հետաքրքրություն է մցնում ստեղծագործությանը: Իր ստեղծագործություններից ամենից շատ ինձ դուր է եկել այս հատվածը`

Եթե քո բախտն ես անգամ անիծում,
Քո աչքերի մեջ, Հայաստան երկիր,
Հույսի մի շող եմ ես ուզում տեսնել,
Ուզում եմ տեսնել, ցանկություն, ձգտում,
Ճակատագիրդ ձեռքդ առնելու,
Ճակատագիրդ ամուր պահելու:

Այս հատվածում նա ուզում էր ասել, որ նա հավտում է Հայաստանին, թեկուզ և, որ նա տեսել է այդքան դժվարություն, այդքան ցավ և վիշտ: Մեկ է նա հավատում էր նրան և վստահ էր, որ Հայաստան երկիրը երբեք չի հանձնվի: Հայաստանը միշտ ունի ձգտնում, ցանկություն, հույս և ճակատագիր` լինել հպարտ և երբեք չհանձնվող: Եվ երևում է, որ այս տողերը գրելիս եղել է տոկուն և պինդ, բայց սրտում հուզվել և լացել է, հավատալով, որ Հայաստանը կարող է:

Рубрика: Գրականություն

Կաթնաղբյուրում հանքային ջրերի գործարան կկառուցվի…

Չինական «Նյու իդա» ընկերության տնօրեն Լուո Գանգին հրավիրվել էր Ստեփանավան: Նրա նպատակն էր Կաթնաղբյուր գյուղի վարչական տարածքում հանքային ջրերի արդյունահանման ներդրումային ծրագիրը իրագործելու հնարավորությունը։ Հյուրը տեղեկացրեց, որ մայիսից Կաթնաղբյուրում կատարվելու է շուրջ 3-5 մլն ԱՄՆ դոլարի ներդրում, ստեղծվելու են նոր աշխատատեղեր, ինչն, անշուշտ, կնպաստի համայնքի կենսամակարդակի բարձրացմանը։ Չինացիները նպատակ ունեն համապատասխան պայմաններ ունեցող որևէ արտադրողի հետ համագործակցել և շշալցում և արտահանում իրականացնել, ինչը իմ կարծիքով կնպաստի մեր տնտեսությանը և կօգնի ավելի արագ զարգացման:

Լոռու մարզպետ Անդրեյ Ղուկասյանը. «Համայնքում կա բնական աղբյուր, որի վրա պետք է կառուցվի հանքային ջրերի գործարան և ամբողջ արտադրանքը արտահանվելու է: Լիցենզավորման գործընթացն անցել է, գործարանի կառուցումը կսկսվի այս տարի: Շինարարութունը շատ արագ տեղի կունենա, որովհետև պատրաստի մոդելը Չինաստանից պետք է բերվի և ուղղակի այստեղ հավաքվի»:

Լոռու մարզը  և Չինաստանի Շանսի նահանգը քույր մարզեր են դեռևս 2011 թվականից: Մարզպետ Ղուկասյանը ապրիլի 22-27-ը Չինաստանում էր գտնվում «Մեկ գոտի, մեկ ճանապարհ» ֆորումի շրջանակներում: Մարզի ղեկավարը տեղեկացրեց, որ որոշակի պայմանավորվածություններ ունեն ոչ միայն չինական, այլ նաև պարսկական և շվեդական մի քանի մարզերի հետ, որոնց հետ կլինի փոխշահավետ համագործակցություն՝ Լոռիում զարգացնելու տուրիզմը, հյուրանոցային բիզնեսը, գյուղատնտեսությունը և մի շարք այլ կարևոր ոլորտներ:«Նյու իդա» ընկերության տնօրենը վերահաստատեց մասնակցել Կաթնաղբյուրի շուրջ 10 կմ ճանապարհի կառուցմանը, երբ մարզպետը հիշեցրեց նախկին պայմանավորվածության մասին և տեղեկացրեց, որ կատարված են նախապատրաստական աշխատանքներ, ծրագիրը ներկայացված է ՀՀ կառավարության հաստատմանը։

Աղբյուր`

Կաթնաղբյուրում հանքային ջրերի գործարան կկառուցվի

Չինական ընկերությունը Կաթնաղբյուր համայնքում ջրերի գործարան կհիմնի