Рубрика: Հեքիաթներ բառբառով, Գրականություն

Հայկական հեքիաթները

հեքիաթ

Նախագծի ժամկետը՝ փետրվարի 19-23:

 

Հայկական հեքիաթների ընթերցումով ծանոթացում հայերեն բարբառներին:

 

 

Արդյունքում՝ աուդիոնյութերի, տեսանյութերի ստեղծում:

7-րդ դասարան

Անդրադարձ հայերենի բարբառներին:

Ընթերցանության նյութերն՝ ըստ բառբառների:

Այրարատի բարբառ — Հատոր ԱՀատոր ԲՀատոր Գ:

Շիրակի բարբառ — Հատոր Դ

Արցախի բարբառ — Հատոր ԵՀատոր ԶՍյունիք (Զանգեզուր)ՄեղրիՍիսիան

Տերտերի վազը

Ֆրանսիական ժողովրդական հեքիաթ

Հյուղակը

Լոռվա (Գուգարքի) բարբառ — Հատոր Ը

Ըշխարի դովլաթը ըշխարում կըմնա

Ֆրանսիական ժողովրդական հեքիաթ

Հայր Բոնամիի հեքիաթը

Հատոր Թ — ԱլաշկերտիԲաղեշիԿարինի (Ախալքալաքի)

Թաքավորն ու ոսկերչին

Ֆրանսիական Ժողովրդական հեքիաթ

Ժան Բանիստը առեվտուր է անում

Մուշի բարբառ — Հատոր Ժ

Բարերար գել

Վասպուրականի բարբառ — Հատոր ԺԴ

Ընթերցել, յուրացնել տեքստը, ներկայացնել ընկերներին և ձայնագրվել:

Ֆիլմաշար — Հայոց այբուբենի, հայոց լեզվի առեղծվածները:

Ա — Ք ՏԱՌԷՐԻ ԽՈՐՀՒՐԴԸ
ՉԱՐԻ ՀՆՉՅՒՆ Ֆ-Ն
Реклама
Рубрика: Հեքիաթներ բառբառով, Մայրենի

Ռուսական ժողովրդական հեքիաթներ

31.jpg

Կատուն ու աղվեսը

Իմ կարծիքով այս հեքիաթում բոլոր հերոսները վախկոտ էին, որվհետև նրանք լսել էին, աղվես քույրիկը ամուսնացել է մի կատվի հետ, որը ուտում է այն կենդանիներին, որոնք իրեն դուր չեն գալիս: Մի օր գայլն և արջը նվերներով սպասում էին կատվին և աղվես քույրիկին, բայց այնքան էին վախեցել գայլն ու արջն, որ արջը բարձրացել էր ծառի վրա իսկ գայլը ծածկվել էր չոր տերևներով և, երբ կատուն և աղվես քույրիկը եկան կատուն մի ոչխար կերավ և արջն ու գայլն այդ ամենը նկատելով արագ վազեցին վախենալով և այդ օրվանից բոլոր կենդանիները վախենում էին կատվից:

a45b353465d3f577a157aef334d64730_w870_h390

Շեմյակայի դատը

Այս հեքիաթը երկու եղբայրների մասին էր, որոնցից մեկը հարուստ էր, սիկ մյուսը աղքատ և ամռանը հարուստ եղբայրը աղքատին աշխատացրեց և տվեց ընդամենը երկու կոտ գարի, որպեսզի նա տա դա իր կնոջ և իր կինը աղքաստ եղբոր և կնոջ համր հաց թխեն ապրեն: Կինը մի օր ասաց, որ գնա իր հարուստ եղբորից երկու եզ ուզի, որ գնա արտը վարի գարի ցանի և գուցե լավ բերք կտա և նրանք կապրեն, իսկ թե ինչ եղավ հետո ես ձեզ չեմ ասի, որ դուք կարդաք այս հետաքրքիր հեքիաթը:

 

Рубрика: Հեքիաթներ բառբառով, Մայրենի

Հնդկական ժողովրդական հեքիաթներ

url

Փերիումը և Քեչբան

Ինձ այս, հեքիաթը որոշ չափ դուր եկավ, իսկ որոշ չափ ոչ դուրս չեկավ, որովհետև պետք չէ առանց ինչվոր մեկին տեսնելու, շփվելու և ճանաչելու զզվել այդ մարդուց այդ այղջկան դուր չեր եկել այն տղայի մականունը Քեչբան որի հետ պետք էր ամուսնանար, որվեհտև Քեչբան թարգմանաբար նշանակում էր  մեծ, սև, գարշելի սողացող արարած է և նա առանց իմանալու սկսեց չսիրել նրան, բայց երբ նա տեսավ այդ տղայի գեղեցկությունը և իրական անունը նա շատ զղջաց, բայց լավն այն էր, որ նրան ներեցին և Փերիումը ամուսնացավ Քեչբանի հետ:

tipicos-bueyes-cubanos-alando-una-carreta-en-el-campo-1024x679-620x330

Եզը, որ կատարեց իր խոստումը

Այս, հեքիաթը ինձ ամենից շատ դուր եկավ, որովեհտև այստեղ մի փոքրիկ գյուղում Դեմափալ անունով մի մարդ էր ապրում և նա որոշել էր բոլոր աղքատներին հարյուր արծաթ տալ, եթե իր եզը միանգամի հարյուր սայլ չկարողանա քարշ տալ և բոլորը համաձայնվել էին: Հաջորդ օրը նա բերեց իր եզին կապեց հարյուր սայլ իր եզից և մտրակելով, վատ բառեր ասելով քշում էր տեղից իր եզին, բայց նրա եզը տեսավ, որ իր տերը իր հետ վատ է խոսում և որոշեց տեղից չշարժվել, և իր տերը հուսահատված բոլոր աղքատների բաժանեց հարոյւր արծաթ: Նրանք, երբ գնացին տուն Դեմփալը, երբ եզին կերակրում էր եզը ասաց, որ ասօր նա իր հետ շատ վատ վարվեց, որ նա երբեք այդպես չեր վարվել իր հետ, և Դեմփալը նույնպես համաձայնվեց և խոսք տվեց, որ այլևս այդպես չի անի, իսկ թե ինչ եղավ հետ ես ձեզ չեմ պատմի խորհուրդ կտամ կարդալ…

Рубрика: Հեքիաթներ բառբառով, Մայրենի

Ֆրանսիական ժողովրդական հեքիաթներ

fransiakan_heqiatner_1974

Վադուայե

Ինձ «Վադուայե» ֆրանսիական հեքիաթը շատ դուր եկավ, որվհետև այս հեքիաթը շատ նման է Հովհանես Թումանյան «Ծիտը» հեքիաթին: Այտեղ Վադուայե տղան նույնպես տանում է ցորեցի հատիկը տալիս մի կնոջ, հետք հետ է գալիս և հետ ուզում, բայց պարզվում է, որ իր ցորենի հատիկը մի թխկան հավ է կերել և այդ տղան սպառնում էր տալ, թե չե կդիմեր դատավորին…

794139-gif-pagespeed-ce-kqp2dn8ws0

Խորամանկ քահանան

Ինձ Խորամանկ քահանան նույնպես դուր եկավ, որվհետև այս հեքիաթում մի քահանա է լինում և մի օր այդ քահանային գյուղացիները գալիս և բողոքում են, երաշտը ամբողջ բերքը փչացնում է անձրև են ուզում, և քահանա մի պայման է դնում, եթե գյուղում բոլորը համաձայնվեն, որ այսօր կիրակի օրօվ անձրև գա ուրեմ կգա, և իհարկե բոլորը մի պատճառ կասեին քահանան առաջարկեց երկուշաբթի բայց հարմար չեր, երեքշաբթի, չորեքշաբթի… և այդպես և ազատվեց այդ խնդրանքից և այդպեսել արնձև չբերեց, որովհետև, ոչ ոք չի կարող Ասծուն համոզել, որ հենց այդ օրը անձրև գա: Իմ կարծիքով այս հեքիաթը նման չեր հայկական հեքիաթներին, որովհետև ես այսպիսի հայկական ժողովրդական հեքիաթի չեի հանդիպել: